2014(e)ko azaroa 21, ostirala

Zaparrada

 Zaparrada.
 Barra-Barra.
Bustiz paparra, euriaren garra
Putzuen gainetik salto azkarra, ez da bide malkarra.
Berdin dio emea zein harra, guztiok daukagu elkarren indarra.
Euriaren beharra.
Bustitzea ez da izango hain kaxkarra, ez omen da txarra?
Eta ateratzen badut irrifarra?
Aterkia sarratzearekin batera, begiak piztu zaizkit, bihotza saltoka hasi da. Busti nahi dut, euripean busti, eta bizi eta sikatzeko beharrizana ez sentitu, eta behar.
Euri tantak goitik behera, naturarekin bat, lurrarekin bat eta nire arimarekin bat.
Aterkia berriro irekiko dut, ez busti nahi ez dudalako, bustitzen ez dakidalako baino, eta txarto bustitzekoan hobeto busti ez.



Biharko ekaitzaren zai.


[Gaurko praktikako klaseari amaiera emateko, bakoitzak burura etorri zaion hitz bat bota du. Zaparrada bururatu zait, eta hitz honek nigan sortu dituen sentsazioak plazaratzeko asmoz egin dut gogoeta hau.]                                                                                                                   



iruzkinik ez:

Argitaratu iruzkina